ΤΟΤΕ
Παίρνει πολύ χρόνο και επίπονο...
για να πεθάνεις από αιμορραγία στην κοιλιά.
Κάνε ό,τι θες, Κράουλι.
Ο Μέτατρον είναι άγγελος. Είναι ο γραφέας του Θεού.
Αυτός είναι ο Μέτατρον; Αυτός είναι ο Μέτατρον;
Δεν είμαι ένας απ' αυτούς. Δεν είμαι Αρχάγγελος.
Εργαζόμουν ως γραμματέας, πριν ο Θεός με επιλέξει να γράψω τον Λόγο.
Βρήκα την τρίτη δοκιμασία.
- Ποιά είναι; - Να θεραπευτεί ένας δαίμονας.
- Κας; - Βάλτε ένα χεράκι.
Η Άμπαντον. Είναι δαίμονας.
Ο οποίος φαίνεται πως είναι Ιππότης της Κόλασης.
Τους Ιππότες της Κόλασης τους επιλέγει προσωπικά ο Εωσφόρος.
Η δαιμονοπαγίδα στο κεφάλι σου θα σε εμποδίσει να φύγεις.
Θα σε κομματιάσουμε και θα σε θάψουμε σε τσιμέντο.
ΤΩΡΑ
Λοστ Κρικ, Κολοράντο
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι επιτέλους ήρθες εδώ πάνω μαζί μου.
Γιατί να μην έρθω;
Το λατρεύω αυτό το μέρος. Σαν εδώ να μπορώ ν' αναπνεύσω.
Τόμι; Είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
- Το άκουσες αυτό; - Ποιό;
- Το γρύλισμα. - Όχι. Ίσως είναι αρκούδα.
- Σέλι, έλα πίσω! - Μωρό μου, τι έχεις πάθει;
Δεν είναι αρκούδα. Είναι Γουέντιγκο.
Κρύψου στην κρεβατοκάμαρα, αμέσως. Κρύψου, Σέλι!
Τόμι, δεν ακούω τίποτα.
Τι κάνεις;
Θα τον κάψω τον ασχημομούρη. Κάνε πίσω.
Τι γίνεται;
Τόμι!
Πες μου σε παρακαλώ, ότι αυτά είναι τα τελευταία.
Ναι. Όχι, ούτε για πλάκα.
Βλέπεις, οι άνδρες των Γραμμάτων κρατούσαν φακέλους...
για όλους τους δαιμονισμούς των τελευταίων 300 ετών.
Από τη Λίζι Μπόρντεν, ως τον Ίκαμποντ Κρέιν.
- Πώς νιώθεις; - Ειλικρινά;
Πονάει όλο μου το σώμα...
έχω ναυτία και ταυτόχρονα πεινάω και όλα μυρίζουν σαν σάπιο κρέας.
Το 'χω περάσει αυτό από μεθύσι. Με Γιέγκερμαϊστερ.
Κάνε ένα διάλειμμα να πάρεις λίγο αέρα.
Το μόνο που θα με κάνει να νιώσω καλύτερα, είναι να τελειώσω αυτό.
Καλά. Πάω να σου φέρω κάτι να φας, να στανιάρεις.
Καλημέρα.
Μου αρέσει αυτό το καταφύγιο. Είναι τακτοποιημένο.
Θα το δεις σε μερικούς μήνες. Ο Ντην θέλει να βάλει τραπέζι πινγκ-πονγκ.
Το έχω ακουστά. Παιχνίδι δεν είναι;
Είσαι καλά;
Η πληγή μου δεν θεραπεύεται όσο γρήγορα ήλπιζα...
όμως, είμαι καλύτερα.
Κι εσύ είσαι χειρότερα.
Πάνε οι δύο δοκιμασίες, μένει άλλη μια.
Και ξέρεις ποιά είναι η τελική δοκιμασία;
- Πρέπει να θεραπεύσω έναν δαίμονα. - Από τι;
Αυτό προσπαθούμε να βρούμε.
Ήρθε η σούπα.
Ορίστε. Νομίζω πως αυτό είναι...
Εντάξει είναι.
Μισή μπίρα, ξερό κρέας και τρία κουπάκια φυστικοβούτυρο;
Μας έχουν τελειώσει τα τρόφιμα.
- Θα πάω να ψωνίσω. - Ντην, μπορώ να έρθω μαζί σου.
Ντην.
Συγγνώμη.
Για τι;
- Για όλα. - Για όλα;
Όπως, για το ότι μας αγνόησες;
Ναι.
Ή για το ότι εξαφανίστηκες με την Αγγελική πλακέτα...
και μετά την έχασες, επειδή δεν μου είχες εμπιστοσύνη;
Δεν μου είχες εμπιστοσύνη.
- Ναι. - Ναι.
Μπα, δεν αρκεί αυτό. Όχι αυτή τη φορά.
Πάρε τη συγγνώμη σου και βάλ' την εκεί που ξέρεις.
Ντην, νόμιζα ότι έκανα το σωστό.
Ναι, πάντα έτσι νομίζεις.
Έχουμε δωμάτιο 7Β;
Μην τα βάζεις με τον Κας, είναι από τους καλούς.
Αν οποιοσδήποτε άλλος είχε κάνει κάτι τέτοιο...
θα του είχα κόψει τον λαιμό για λόγους αρχής.
- Γιατί να του τη χαρίσω; - Επειδή είναι ο Κας.
- Τι ψάχνουμε εδώ; - Οτιδήποτε για την υπόθεση 1138.
Ένα δαιμονικό συμβάν κλάσης 5, στο Σέντ Λούις στις 8 Μαρτίου 1957.
“Δαιμονικό συμβάν κλάσης 5”;
Ναι. Τα Γράμματα έχουν σύστημα βαθμονόμησης.
Ο “Εξορκιστής” θα ήταν τάξης 2.
Και τι κάνει τόσο σημαντικό αυτό το κουκλοθέατρο;
- Ήταν παράξενο. - Δηλαδή, τι παράξενο;
Δεν ξέρω. Ένας φάκελος είχε μια σημείωση για το δωμάτιο 7Β...
και τη λέξη “παράξενο” με τρία θαυμαστικά.
- Ωραία πράγματα. - Ναι.
Το βρήκα.
Σάμι, έλα να δεις.
Δαιμονοπαγίδα είναι;
Πιάνει το μισό δωμάτιο.
Οι αλυσίδες έχουν πάνω σκαλισμένα μάγια.
Ώστε, έχουμε μπουντρούμι.
Επιτέλους.
Τι κρατάς;
Θα δούμε ταινία.
Σάιμον, μαγνητοσκοπούμε.
Γεια σου, κόσμε.
Αυτή η νέα τελετή που θα δούμε, αυτός ο νέος εξορκισμός...
πώς γίνεται;
Σάιμον, έλα!
Δεν ξέρω. Είναι η πρώτη μου φορά.
Η Άμπαντον είναι;
Δεν είναι αρκετά δολοφονική. Θα είναι η γκόμενα που κατέλαβε.
Βιάσου. Πρέπει να το κάνουμε τώρα.
Νεκροί! Όλοι είναι νεκροί! Όλοι όσοι αγαπάτε...
Κοίτα, οι αλυσίδες είναι ίδιες μ' αυτές στο μπουντρούμι μας.
- Στο ποιό σας; - Δαίμονας με λουρί. Τέλειο.
Πέθανε.
Πού είναι ο δαίμονας;
Σταμάτα να μαγνητοσκοπείς.
- Τι έγινε; - Θα σταματήσεις;
Ήταν παράξενο με τρία θαυμαστικά.
Δεν ήταν κανονικός εξορκισμός. Άλλαξαν τα λόγια.
Νομίζω, “lustra” στα Λατινικά σημαίνει πλένω ή εξαγνίζω.
Ναι, επειδή το πιο φρικιαστικό πράγμα ήταν το λεξιλόγιο.
Και η αιματηρή χειραψία ή το στήθος που έσκασε;
Έχει τίποτα άλλο η ταινία; Σχόλιο του σκηνοθέτη; Συνέχεια, ίσως;
Ναι, άκου αυτό.
Ο μεγαλύτερος ιερέας, ο Μαξ Τόμσον, τίναξε τα πέταλα το '58...
όμως, ο νεότερος είναι ακόμη ζωντανός και μένει στο Σέντ Λούις.
Λες κάτι τόσο παράξενο ν' αξίζει να κάνουμε τόσο δρόμο;
Ντην, τα πάντα στους φακέλους, οι δαιμονισμοί, οι συμφωνίες, όλα...
τα έχουμε ξαναδεί. Όμως, αυτό, είναι κάτι καινούργιο.
- Ναι, αξίζει τη διαδρομή. - Εντάξει. Φύγαμε.
Εσύ όχι.
Ο Σαμ έχει πάθει μεγαλύτερη ζημιά από μένα.
Ναι, αλλά ακόμα και καταπονημένος, ο Σάμι κάνει αυτό που πρέπει.
- Ντην, θέλω απλώς να βοηθήσω. - Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθειά σου.
Μείνε εδώ να γίνεις καλά.
Σέντ Λούις, Μιζούρι
Ο πατήρ Τόμσον, είχε...
ανορθόδοξες ιδέες, γι' αυτό ενδια- φέρθηκαν ο Άνδρες των Γραμμάτων.
Ανορθόδοξες πώς;
Πίστευε πως ο δαίμονες μπορούσαν να σωθούν.
Τι ακριβώς εννοείτε, “σωθούν”;
Ο δαίμονας είναι μια ανθρώπινη ψυχή...
διαταραγμένη και διεφθαρμένη από την παραμονή της στην Κόλαση.
Ο πατήρ Τόμσον πίστευε...
ότι αυτή τη μόλυνση μπορούσε να καθαριστεί...
και να επανέλθει η ανθρωπιά τους.
Και παραμένουν μέσα σ' όποιον κακομοίρη έχουν καταλάβει...
και παίρνουν εισιτήριο για τον Παράδεισο;
Μακάρι να 'ξερα.
Όμως, αυτή η τελετή, μπορεί να θεραπεύσει έναν δαίμονα;
Υποθέτω, αν πετύχαινε.
Όμως, εκείνο το βράδυ κάτι πήγε στραβά.
Ο δαίμονας δραπέτευσε στον κόσμο κι εκείνη η καημένη η ηλικιωμένη...
Ήταν φρικτό.
Ξέρω πως ο πατήρ Τόμσον συνέχισε να προσπαθεί.
Υπήρχαν άλλοι δαιμονισμοί, πειράματα...
όμως, εγώ δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω αυτό ξανά.
Και μετά, μερικούς μήνες αργότερα...
πέθανε.
- Πώς έγινε; - Κάτι τον κομμάτιασε.
Μήπως κρατούσε αρχείο;
Μήπως έχετε τουαλέτα;
Ευχαριστώ.
Είναι καλά;
Όχι, πάτερ. Μόνο καλά δεν είναι.
- Γι' αυτό ήρθαμε. - Δεν καταλαβαίνω.
Με λίγα λόγια, ο Σάμι θα πάρει αυτό που κομμάτιασε τον φίλο σου...
κι όλες τις υπόλοιπες μαυρομάτες σκύλες που κυκλοφορούν...
και θα τους ξεφορτωθεί μια για πάντα.
Αυτός;
Στην κατάστασή του;
Πάτερ, τους τελευταίους μήνες...
τον έχω δει να κάνει πράγματα που δεν φανταζόμουν καν.
Ναι, έχει τα χάλια του και πονάει, όμως, ξέρεις κάτι;
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα καταφέρει να τερματίσει. Καμία.
Λοιπόν, θα μας βοηθήσεις;
Θα σας φέρω τα πράγματα του πατέρα Τόμσον.
Ευχαριστώ.
Ρε φίλε.
- Ρε φίλε! - Έχω χρήματα.
Πού είναι οι πίτες;
Νομίζω, τελείωσαν.
Δεν καταλαβαίνεις. Χρειάζομαι πίτα.
Άσε κάτω τον παρθένο, Καστιέλ.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Είσαι ο Μέτατρον; Ο γνωστός Μέτατρον;
Ναι.
- Δημόσια, λέγε με Μαρβ. - Μαρβ.
Κι εσύ είσαι ο Καστιέλ. Μου μίλησε για σένα ο Κέβιν Τραν.
- Αλήθεια; - Ναι.
Πιστεύει πως εσύ κι εγώ έχουμε πολλά κοινά.
Είμαστε και οι δύο ελεύθεροι στοχαστές...
είμαστε και οι δύο στη λίστα καταζητούμενων του Παραδείσου.
Σκέφτηκα να κάνουμε παρέα, ίσως να φάμε μαζί.
Συγγνώμη, τι να κάνουμε;
Κοίτα, λείπω πολύ καιρό. Προσπαθώ να αναπληρώσω...
όμως, πρέπει να μιλήσω με κάποιον για το τι γίνεται πίσω στο σπίτι.
- Σπίτι εννοείς τον Παράδεισο; - Ακριβώς.
Έριξα μια ματιά χωμένος σε θεϊκές γωνιές...
και απ' ό,τι είδα, χωρίς τους Αρχαγγέλους...
γίνεται χαμός εκεί πάνω.
Ανοιχτός πόλεμος.
Νόμιζα πως τώρα διοικούσε η Ναόμι.
Έτσι σου είπε;
Η Ναόμι είναι παίκτρια, μια από πολλούς.
Υπάρχουν κλίκες μέσα σε κλίκες...
κι όλοι τσακώνονται και προδίδουν ο ένας τον άλλο.
Είναι θέμα χρόνο ν' αρχίσουν να κομματιάζονται μεταξύ τους.
- Όλα είναι διαλυμένα. - Το ξέρω, εγώ τα διέλυσα.
Κάποτε πίστευα ότι μπορούσα να ηγηθώ των ανθρώπων μας, αλλά έκανα λάθος.
Έχυσα πολύ αίμα.
Και προσπάθησα να εξιλεωθώ για τις αμαρτίες μου και μετανόησα...
και πρόδωσα τους φίλους μου, για να προστατεύσω τα μυστικά μας...
- όμως, απέτυχα. Και τώρα... - Ξέρω.
Μα τώρα οι άγγελοι, ο Παράδεισος, χρειάζονται κάποιον να τους σώσει.
Χρειάζονται εμάς.
- Εμάς; - Ναι. Φαντάσου το.
Πάμε και τους σώζουμε, δημιουργούμε μια μεγάλη ιστορία.
Κοίτα, οι άγγελοι είναι σαν μια μεγάλη δυσλειτουργική οικογένεια.
Πρέπει να τους κλειδώσουμε όλους μαζί μέσα σ' ένα δωμάτιο...
ώσπου να λύσουμε τα προβλήματα, τις κλίκες, εσύ, εγώ...
Σαν ένα μεγάλο οικογενειακό συμβούλιο;
Ακριβώς.
Γι' αυτό πρέπει να κλείσουμε τον Παράδεισο.
Ορίστε;
- Σου αρέσουν οι κρέπες; - Περίμενε...
Ένα μαγαζί στο Οχάιο, κάνει τις καλύ- τερες κρέπες με μήλο και καραμέλα.
Μέτατρον. Μαρβ.
Δεν βρίσκω τον Κας. Λες να έφυγε;
Θα μπορούσε.
Απ' ό,τι φαίνεται, ο πατήρ Τόμσον...
ηχογραφούσε όλες τις δοκιμές θεραπείας δαιμόνων.
Αυτή εδώ ήταν η τελευταία, δυο μέρες πριν πεθάνει.
13 Αυγούστου 1958, δοκιμή 19, πρώτη ώρα.
Αντικείμενο ο Πίτερ Κεντ.
Ο κύριος Κέντ είναι πατέρας δυο μικρών αγοριών...
και πριν από τρεις εβδομάδες καταλήφθηκε από δαίμονα.
Θα σου κάνω μια ερώτηση.
Όταν μπήκες μέσα στον κύριο Κεντ κι έφαγες τα παιδιά του...
πώς ένιωσες;
Οργασμικά.
Χορηγήθηκε η πρώτη δόση.
Ξέρουμε τι έδινε ο πάτερ στον εξαιρετικό πατέρα;
Ναι, το δικό του εξαγνισμένο αίμα.
Πώς το εξάγνισε;
Πριν ξεκινήσει, ο πατήρ Τόμσον εξομολογήθηκε.
Δοκιμή 19, δεύτερη ώρα.
Όταν έφαγες τα παιδιά του πώς ένιωσες;
Είχαν πολλές ίνες!
Χορηγήθηκε η δεύτερη δόση. Τέταρτη ώρα.
- Όταν έφαγες τα παιδιά του... - Παράτα με!
- Πώς ένιωσες; - Ήταν μαλακά!
Χορηγήθηκε η έκτη δόση.
- Σταμάτα. - Πώς...
Σε παρακαλώ.
Πώς...
- ένιωσες; - Σταμάτα!!
Όγδοη ώρα, το αντικείμενο έχει προετοιμαστεί.
Όταν έφαγες τα παιδιά του πώς ένιωσες;
Ούρλιαζαν κι εγώ γελούσα.
Γιατί γελούσα;
Λυπάμαι. Λυπάμαι πάρα πολύ.
- Θεέ μου, ήμουν τέρας. - Όμως, τώρα, είσαι ξανά άνθρωπος.
Και σώθηκες.
- Θεράπευσε δαίμονα; - Ίσως.
Μπορούμε να δοκιμάσουμε αυτό το χουντού;
Έχω εδώ τον εξορκισμό.
Χρειαζόμαστε μόνο το αίμα, καθαγιασμένο χώρο κι έναν δαίμονα.
Θα καλέσουμε έναν δαίμονα, θα τον παγιδεύσουμε...
Ή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποιον ήδη κολλητό μας.
Έχουμε ακόμα τα παλιά στρατιωτικά χειρουργικά εργαλεία του μπαμπά;
Είναι στο πορτμπαγκάζ. Γιατί;
Μάλλον είναι ώρα να συναρμο- λογήσουμε ξανά τη φίλη μας.
Γιατί έφυγες;
Δεν μπορώ να κάνω αυτή τη συζήτηση με άδειο στομάχι.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Να σας φέρω κάτι; - Καφέ, παρακαλώ.
- Έγινε. Πρώτο το πανωφόρι. - Όχι, το έχω αλλάξει πολλάκις.
Και όμορφος και αστείος. Μάλιστα.
Έπρεπε να είχα διαλέξει ένα πιο όμορφο δοχείο.
Τι εννοούσες, μπορούμε να κλείσουμε τον Παράδεισο;
Ξέρεις, οι δοκιμασίες...
το “Τραβήξτε σε περίπτωση κινδύνου” του Θεού...
Όταν οι Λεβιάθαν βγαίνουν εκτός ελέγχου τους βάζεις στο Καθαρτήριο.
Όταν ο δαίμονες γίνουν υπερβολικά δαιμονικοί, τους πετάς στην Κόλαση.
Όταν οι άγγελοι καβαλάνε το καλάμι, κλείνεις τις μαργαριταρένιες πύλες.
Λες ότι ξέρεις τις δοκιμασίες που κλείνουν τον Παράδεισο;
Εγώ τις έγραψα.
Δεν ξεχνιέται κάτι τέτοιο.
Πιστεύω πως λίγη απομόνωση θα κάνει καλό στους αγγέλους.
Τουλάχιστον, θα...
Θα εμπόδιζε οι εχθροπραξίες εκεί πάνω να μεταφερθούν εδώ κάτω.
Πράγμα που θα συμβεί. Πάντα συμβαίνει.
- Εσύ θα κάνεις τις δοκιμασίες; - Όχι, δεν μπορώ.
Είμαι χαρτογιακάς, πάντα ήμουν. Δεν είμαι αρκετά δυνατός.
Όμως, εσύ είσαι πολεμιστής.
Εγώ έχω το σχέδιο, εσύ έχεις τη δύναμη.
Μπορούμε να το κάνουμε.
Ο Παράδεισος χρειάζεται τη βοήθειά σου, Καστιέλ.
Εγώ προκάλεσα τα προβλήματα. Εγώ πρέπει να τα διορθώσω.
Καταλαβαίνεις όμως, ότι δεν θα είναι εύκολο.
- Το καταλαβαίνω. - Όχι, δεν το καταλαβαίνεις.
Βλέπεις τη σερβιτόρα μας;
Αυτή είναι η πρώτη δοκιμασία. Πρέπει να της βγάλεις την καρδιά.
Τι;
- Όχι, είναι μόνο μια κοπέλα. - Όχι, δεν είναι.
Είναι Νεφελίμ. Βδέλυγμα.
Είναι απόγονος αγγέλου και ανθρώπου; Νόμιζα πως δεν επιτρεπόταν αυτό.
Δεν επιτρέπεται.
Υπάρχει μόνο ένα στη Γη και το κοιτάζεις.
Μα δεν επέλεξε να είναι Νεφελίμ, είναι αθώα.
Ναι, είναι. Σου είπα ότι δεν θα είναι εύκολο.
Όμως, αν θέλεις πραγματικά να το κάνεις, Καστιέλ...
πρέπει να αναρωτηθείς τι είναι πιο σημαντικό.
Η ζωή αυτής ή η οικογένειά σου;
Πιστεύεις ότι θα πετύχει;
Έχουμε βελόνες και νήμα.
Έχουμε δει το “Φρανκενστάιν Τζούνιορ” χίλιες φορές.
Εντάξει είμαστε.
Θα είναι αηδιαστικό.
Καλημέρα, λιακάδες.
Πέτυχε. Μου χρωστάς μια μπίρα.
Κι εγώ χρωστάω πολλά και στους δυό σας.
Ανυπομονώ να βγάλω αυτά τα όμορφα πράσινα μάτια.
Καλή επιτυχία.
Σκεφτήκαμε πως η γατούλα δεν χρειαζόταν τα νύχια της.
Τότε θα σας πατάω μέχρι να ψοφήσετε, τέλεια θα είναι.
Ούτε κι αυτό θα γίνει. Η σφαίρα. Θυμάσαι;
Θα κάτσεις εκεί σαν καλή σκύλα...
εμείς θα καθαγιάσουμε τον χώρο κι εσύ θα κακοπεράσεις.
- Τα έχω ξανακούσει αυτά. - Αμφιβάλλω.
Πάτερ Μαξ Τόμσον, γεννήθηκε 12 Οκτωβρίου 1910...
πέθανε 5 Αυγούστου 1958. Ποιος τον κομμάτιασε νομίζετε;
Μαθεύτηκε στο γραφείο ότι ο Μάξι ανα- κατευόταν εκεί που δεν τον έσπερναν...
και τον τιμωρήσαμε παραδειγματικά.
Δεν ήταν ο πιο καλλιτεχνικός μου φόνος, αλλά ήταν αποτελεσματικός.
Και επιπλέον, πριν πεθάνει, μου είπε τα πάντα για την Τζόσι Σαντς.
Τη βρήκα, τη φόρεσα και μπήκα στους Άνδρες των Γραμμάτων.
Και αυτό που τους έκανα, ήταν σκέτη τέχνη.
Ώστε, ξέρεις τι έκανε ο Μαξ;
Ούρλιαξε τα βασικά, αλλά δεν πρόκειται να πετύχει.
Λέγε το να το πιστέψεις.
“Εισερχόμενη κλήση από 666”
Γεια σου, αγόρι.
Κράουλι.
Ο Κράουλι; Ο πωλητής;
- Ο βασιλιάς της Κόλασης. - Πλάκα κάνεις, έτσι;
Μείνε.
Περίμενε.
Πώς βρήκες αυτό το τηλέφωνο;
Καθετί στην ώρα του. Τι φοράς;
Άντε, κλείσε. Κλείσε.
Καλά. Δεν πήρα να δω τι κάνετε.
Αναρωτιόμουν. Διαβάσατε εφημερίδες;
Για παράδειγμα, τους χθεσινούς Τάιμς του Ντένβερ;
Όχι;
Θα έπρεπε. Πολύ ενδιαφέρον.
Δεν πάει στον διάολο, σας στέλνω μια διεύθυνση.
Πηγαίνετε να δείτε...
και μετά θα μιλήσουμε. Γεια.
Περίμενε, τι; Κράουλι;
Να ‘το. Το θύμα ονομάζεται Τόμι Κόλινς.
Τόμι. Πού ξέρω αυτό το όνομα;
Ο Τόμι Κόλινς. Τον σώσαμε από Γουέντιγκο πριν από πολύ καιρό.
Και πιστεύεις ότι ο Κράουλι του ανατίναξε το κεφάλι;
Με τι έχουμε να κάνουμε; Σύμπραξη δαίμονα-Γουέντιγκο;
Ιδέα δεν έχω.
Θα ψάξουμε για τον Τόμι αργότερα. Παράτα τον, τον Κράουλι.
Έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε για να τον βάλουμε σε μόνιμο διάλειμμα.
Όχι. Όχι! Όχι!
Έφυγε. Γαμώτο!
Ντην!
Μήνυμα απ' τον Κράουλι.
Μια διεύθυνση στο Προσπέριτι, Ιντιάνα.
Προσπέριτι; Δεν δουλέψαμε σε μια υπόθεση εκεί;
Ναι, εκείνη με τις μάγισσες και τα κεκάκια.
- Κυνηγάει κάποιον εκεί τώρα; - Δεν ξέρω.
Πρέπει να το ψάξουμε.
- Ξέρεις ότι είναι παγίδα. - Φυσικά.
Όμως, μια παγίδα σημαίνει δαίμονες και χρειαζόμαστε έναν.
Προσπέριτι, Ιντιάνα
Σαμ.
Η Τζένι είναι;
Ήσουν πολύ καλή κοπέλα, Τζένι Κλάιν.
“Εισερχόμενη κλήση από 666”
Τι διάολο κάνεις, Κράουλι;
Σφουγγαρίστρα, δεν είναι προφανές;
Σκοτώνω όλους όσους έχετε σώσει.
Τις δεσποσύνες εν κινδύνω, τους αθώους νεαρούς άμαθους...
τους παραλίγο γεύματα για βρικόλακες, όλους.
Μα πώς ξέρεις...
Έχω τις πηγές μου και μια φοβερή ερευνητική ομάδα.
Όποτε πηγαίνετε σε κάποια πόλη, συνήθως αφήνετε πίσω σας χαμό.
Σίγουρα αναρωτιέστε...
γιατί δεν είναι εκεί οι κολλητοί μου να σας αλλάξουν τα φώτα...
οπότε, ας μπούμε στο ψητό.
Θα ξεκοιλιάζω ένα άτομο ανά δώδεκα ώρες...
μέχρι να μου φέρετε τη Δαιμονική πλακέτα...
και σταματήσετε τις βλακείες με τις δοκιμασίες.
Δεν έχουμε την πλακέτα. Την πήρε ο Κέβιν και την...
Πήρα τον Κέβιν.
Και κάποιος τον πήρε πίσω.
Ακούγεται ότι δεν το έκαναν απ' τον Παράδεισο.
Οπότε, ο χαριτωμένος Προφήτης ή είναι μαζί σας...
ή θα τον βρείτε αμέσως γιατί χάνετε χρόνο.
Σίγουρα θα σκέφτεστε τρόπους να με σταματήσετε.
Δεν θα μπορέσετε να το κάνετε...
όμως, θα προσπαθήσετε, επειδή έτσι κάνετε εσείς. Προσπαθείτε.
Ώρα λοιπόν, για ένα μάθημα.
Ιντιανάπολις, ξενοδοχείο Άιβι, δωμάτιο 116.
Έχετε 57 λεπτά.
Τι θα γίνει, Καστιέλ;
Σάρα.
Σαμ;
- Με λένε Σάρα Μπλέικ. - Εμένα Σαμ.
Τι συμβαίνει;
Ξέρω τι είστε.
Βλέπω τα φωτοστέφανά σας.
Κι εμείς ξέρουμε τι είσαι, βδέλυγμα.
Σας παρακαλώ, εγώ δεν...
Προσπαθώ να είμαι καλή. Θέλω μόνο να ζήσω τη ζωή μου.
Το ξέρουμε.
Λυπάμαι.
Θα το μετανιώσεις.
Περνάς καλά;
Θες βδέλυγμα; Θα σου δείξω εγώ ένα βδέλυγμα.
Ώστε, ένας δαίμονας ονόματι Κράουλι θα με σκοτώσει σε 16 λεπτά.
Όχι. Δεν θα σε σκοτώσει.
Σάρα, χαθήκαμε.
Τι κάνεις στην Ιντιανάπολις;
Ερευνούσα την πώληση ενός ακινήτου για τον μπαμπά μου.
Θα βάλουμε παντού δαιμονοπα- γίδες, στα παράθυρα, στην πόρτα.
Έχουμε αγιασμό, ένα εξορκισμό έτοιμο να παίζει διαρκώς...
και ό,τι περάσει την πόρτα θα γίνει κρέας.
Ξέρω πως είναι παρανοϊκό, όμως, αυτή είναι η δουλειά μας.
Θα σε κρατήσουμε ασφαλή.
- Εντάξει. - Εντάξει; Αυτό είναι όλο;
Το έχετε ξανακάνει.
- Αυτό είναι καινούργιο. - Ναι, τον λένε Ίαν.
Είναι διασώστης.
Μάλλον, αυτός είναι ο τύπος μου.
Η κόρη μας, η Μπες, θα γίνει ενός σε έναν μήνα.
Πολύ χαίρομαι. Το εννοώ.
Χαίρομαι πολύ για σένα.
Ευχαριστώ, Σαμ.
- Κι εσύ; - Εγώ;
Λίγο πολύ τα ίδια, φαντάζομαι.
Όχι, δεν είσαι ο ίδιος.
Έχουν περάσει χρόνια και δεν μπορώ να φανταστώ τι έχεις περάσει.
Όμως, δεν ξέρω, φαίνεσαι πιο συγκεντρωμένος, σίγουρος...
σαν να ξέρεις τι θέλεις.
Μεγάλωσες, Σαμ.
Όμως, μου λείπει το παλιό κούρεμα.
Κράουλι;
Πέντε...
τέσσερα...
τρία...
δύο...
ένα.
Σάρα!
Μ' ακούς; Σάρα!
Πεθαίνει και δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
Πουτάνας γιε!
Μάγισσας γιος, για την ακρίβεια.
Η μαμάκα μου, μου έμαθε μερικά κόλπα.
Ξόρκι είναι. Βρες το μαγικό πουγκί.
Σκέφτηκα να στείλω τους δικούς μου να κάνουν ό,τι θέλουν.
Όμως, η πρώτη δοκιμασία ήταν να σκοτώσετε ένα σκυλί της Κόλασης.
Η δεύτερη δοκιμασία, να σώσετε μια ψυχή από την Κόλαση.
Λοιπόν, εφεξής, θα κρατήσω οτιδήποτε σχετικό με την Κόλαση...
δαίμονες και τα λοιπά, μακριά σας.
Όποιος φυλάει τα ρούχα του και τα λοιπά.
Συν το ότι, σκέφτηκα πως θα ταίριαζε.
Απ' όσο ξέρω, ο Σάμι σκότωσε το πουλάκι.
Πώς είναι η ατάκα;
Σώζουμε ανθρώπους, κυνηγάμε πλάσματα.
Η οικογενειακή επιχείρηση.
Λοιπόν, νομίζω πως αυτοί που σώζετε...
έτσι δικαιολογείτε τη θλιβερή ζωούλα σας...
τον αλκοολισμό, τις παράπλευρες απώλειες, τον πόνο που προκαλέσατε.
Το μόνο πράγμα που σας επιτρέπει να κοιμάστε τα βράδια...
είναι να ξέρετε ότι αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν εκεί έξω...
παραμένουν εκεί έξω χαρούμενοι και υγιείς εξαιτίας σας...
μεγάλοι, αναθεματισμένοι, ήρωες.
Θα γίνεις καλά. Σάρα;
Είναι το έργο της ζωής σας και θα το καταστρέψω...
επειδή μπορώ...
επειδή δεν μπορείτε να με σταματήσετε...
κι επειδή, όταν πεθάνουν όλοι τους, τι θα σας έχει απομείνει;
Όχι. Όχι. Όχι.
Όχι, σε παρακαλώ.
Θέλετε να κρατήσετε αυτούς τους ανθρώπους ζωντανούς.
Εγώ θέλω να παραδοθείτε ολοκληρωτικά.
Την πλακέτα, τις δοκιμασίες, θα τα εγκαταλείψετε...
αλλιώς, θα συνεχίσουμε τον χορό.
Εσείς αποφασίζετε, αγάπες μου.
Είσαι καλά;
Εσύ τι λες;
Ξέρω πως είναι άσχημη η κατάσταση, αλλά θ' ακολουθήσουμε το σχέδιο.
- Θα κλείσουμε την Κόλαση. - Πώς ακριβώς;
- Θα πιάσουμε έναν δαίμονα... - Τον άκουσες τον Κράουλι.
Δεν θ' αφήσει κανέναν να μας πλησιάσει και χωρίς δαίμονα...
μπορούμε μόνο να βλέπουμε ανθρώπους που ξέρουμε...
ανθρώπους που σώσαμε, να πεθαίνουν, όπως η Σάρα.
Και δηλαδή, τι λες;
Λέω...
Ίσως σ' αυτό δεν μπορούμε να νικήσουμε.
Ίσως πρέπει να δεχτούμε τη συμφωνία.
Θα βρούμε λύση. Θα βρούμε.
Θα το κάνουμε. Θα το πατήσουμε κάτω, όπως πάντα.
Είσαι μαζί μου;